26 februari 2007 

Rederij Parlevliet & Van der Plas heeft de Ierse SO 914 ‘Atlantic Dawn’ overgenomen. De diepvrieshektrawler van McHugh maakt zijn huidige visreis op blauwe wijting nog af en komt dan naar Nederland. P&P gaat het schip in eerste instantie inzetten in Europese wateren.

De Katwijkse rederij is al maanden bezig met onderhandelingen met de familie McHugh over de aankoop van het bijzondere schip. Volgens directeur Diek Parlevliet heeft het P&P-concern ‘genoeg visserijmogelijkheden, maar te weinig staal’. De ‘Atlantic Dawn’ komt onder Nederlandse vlag en daarmee onder de PFA (Pelagic Freezer-trawler Association). Naam en nummer zijn op dit moment nog niet bekend. Schipper wordt IJmuidenaar Gerrit Plug, die op dit moment nog eerste schipper is op de KW 171 ‘Maartje Theadora’.

Op dit moment vist de trawler nog voor Ierse rekening op blauwe wijting. De vangst van deze reis zal gelost worden in IJmuiden, waar de trawler al jaren regelmatig lost bij Daalimpex, en daarna zal de overgang naar P&P een feit zijn. De ‘Atlantic Dawn’ kwam voor het eerst in IJmuiden in augustus 2000, toen het rechtstreeks van de Noorse werf Sterkoder in Kristiansund kwam. Het schip was in de vaart gebracht door de Ierse reder Kevin McHugh, die vorig jaar plotseling is overleden. McHugh had toen ook nog de ‘Veronica’ in de vaart, wat inmiddels een Noorse onderzoeksschip is. In IJmuiden trok de SO 914 veel bekijks. En niet ten onrechte. Het door Vik & Sandvik ontworpen schip is een schitterende trawler, die er van buiten uitziet als een mega-jacht en van binnen van alle gemakken voor de bemanning is voorzien. Het schip is gebouwd om te kunnen trawlen én twinriggen, maar van die laatste mogelijkheid is nooit gebruik gemaakt. De twee schroeven van het schip worden voortgestuwd door twee MaK-hoofdmotoren, en tevens is het hulpvermogen van MaK (MaK is het ‘huismerk’ van P&P).

Volgens de Noorse werf was de ‘Atlantic Dawn’ ‘veruit het grootste vissersschip ooit gebouwd’. Die kwalificatie is gezien de lengte van 144 meter, de breedte van 24 meter en een inhoud van 14.000 GT alleszins gerechtvaardigd, maar dergelijke ‘complimenten’ hebben de reputatie van de trawler nooit goed gedaan. De ‘Atlantic Dawn’ is ook niet vrij van controverses geweest. Dat begon al bij het in de vaart komen van de trawler. Er was toen geen plaats in het Ierse visserijregister en het schip kwam tijdelijk in een apart koopvaardijregister. Pas toen de ‘Veronica’ werd omgevlagd naar buiten de EU werd er plaats gemaakt in het officiële Ierse visserijregister. Milieuorganisaties hebben het schip altijd in het vizier gehouden.

Parlevliet benadrukt dat de ‘Atlantic Dawn’ vooral groot is in laadvermogen. ,,Wat vangsten betreft is ook dit schip afhankelijk van het vriesvermogen en in die zin niet groter dan onze eigen grote trawlers.’’ Het schip kan ruim 300.000 pakken bergen in de ruimen, wat neerkomt op 6-7 miljoen kilo vis. Om de ruimen vol te krijgen met een dergelijke hoeveelheid diepgevroren vis is een diepvrieshektrawler als de ‘Atlantic Dawn’ bij goeie visserij minstens een maand bezig. Ter vergelijking: een grote Schotse of Ierse tankboot kan in één korte trip van enkele dagen 1-2 miljoen kilo verse vis aanlanden. De Schotse trawler ‘Altaire’ had vorige maand voor 2 miljoen kilo makreel slechts twee trekken nodig. Maar hoe de reputatie van de ‘Atlantic Dawn’ ook moge zijn, P&P is ‘heel blij met dit bijzonder mooie schip’.